بسم دیگه نمی خوام بیش از این تنها بشینم

شبا از غم جدایی با چشای خیس بخوابم

بسم آخه یه عمری صبر و انتظار باهام بود

دلخوشیم یه عکس و نامه، عشق من فقط نگات بود

بسم میخوام بشینم، ببینم تورو کنارم

تو روزای زرد پاییز، با تو بارونو ببینم

بسم دیگه نمی خوام نامه هاتو من بخونم

از تو قاب عکس رویام چشمای تورو ببینم

بسم شاید که این بار از غم دوریت بمیرم

گفتی از مردن نخونم ولی من بی تو می میرم

یکی میگه هنوز بچه ای

یکی میگه تو جو می گیردت

یکی میگه تو تظاهر می کنی

یکی میگه دیونه ای، برو پیش روانشناس

یکی میگه زودت برات این حرفا

یکی میگه صبر کن

یکی میگه من چیکار می تونم برات بکنم

یکی میگه فقط توکل کن به خدا همه چیز درست میشه

یکی میگه بی خیال

یکی میگه پشیمون می شی

یکی میگه اشتباه می کنی

ولی

           ولی یکی پیدا نمیشه بگه آره

آره حق با تو

آره بزرگ شدی، از روی احساس حرف نمی زنی، دیونه نیستی،  حرفات درسته،

صبر دیگه بسه، نه اشتباه می کنی نه پشیمون نمی شی

واسه دلخوشی من هم یکی این حرفارو نزد

یکی نگفت بذار بگم شاید کمی آروم بشه

یکی نگفت شاید راست می گه

شاید حالا دیگه وقتش با کسی باشه که دوسش داره

شاید نیاز داره دست یکی رو بگیره و باهاش حرف بزنه

یکی باشه که دوسش داشته باشه

نه هیچ کس این حرفارو بهم نزد

هیچ کس دلش نخواست حرف منو بفهمه

بسه دیگه

دیگه نمی خوام فکر کنن من نمی تونم، نمی خوام همه واسم بشن مهربون و

قصه خودشونو بگن و مثه پیرمردا نصیحتم کنن

حالم دیگه از این حرفا بهم می خوره

دیگه نمی خوام به هر نحوی توهینم کنن

با حرفاشون تحقیرم کنن

دیگه خوشم نمیاد هر دفعه که دلم میگیره برم تو لاک خودم

دلم میخواد وقتی دلم گرفت تو چشمای کسی که اگه کاری هم نمی تونه برام بکنه

ولی از روی عشق

به حرفام گوش میده نگاه کنم و باهاش حرف بزنم

و هیچ کس نمی خواد نا امید باشه

اما من نا امیدم

نا امید نا امید نا امید