ای عزیز،جای جای خانه دل بوی تو را می دهد،

آن گاه که در گوشه گوشه قلبم نام تو حک شده و آن زمان که در ذهنم

فقط فکر تو و یاد تو موج می زند و تنها در اندیشه و تکاپوی

            دیدار تو و بودن با تو هستم؛

آیا این عشق نیست؟اگر عشق نیست،پس به آن چه می گویند؟؟

                هر جا که می روم و هر کجا که هستم،روبرویم هستی،

تنها و تنها تو را میخواهم.

فقط و فقط زمانی که در کنارت هستم،آرامش دارم و احساس راحتی  

            عجیب وجودم را فرا می گیرد.

                          با کتابی که پر از خاطره بود

و نگاهی که مرا مدت ها

                                       منتظر ساخته بود.او می گفت:

                                                            زندگی سبزترین حاثه است

            و سفر سبزترش می کند.از سفر که آمد،سبز بود

 سبز، سبزترین حادثه زندگی ام.

دوست دارم شمع باشم،گوشه ای تنها بسوزم

بر سر بالینت امشب،از غم فردا بسوزم

دوست دارم ماه باشم،تا سحر بیدار باشم

تا چو مشعل بر سر راهت در این صحرا بسوزم

دوست دارم ژاله باشم،من به خاک پایت افتم

تو چون گل شاداب باشی و من از گرما بسوزم

دوست دارم کام عطشان تو را سیراب سازم

گر چه خود از تشنه کامی بر لب دریا بسوزم

دوست دارم اشک ریزم تا مگر از اشک چشمم

تو شوی سیراب و من خود جای آن لب ها بسوزم

پرسیدی چون دوستم داری بهم نیاز داری یا چون بهم

نیاز داری دوستم داری؟

بهت گفتم چون دوستت دارم بی نیاز ترینم...

با تو بودن را دوست دارم،زندگیم

                  قایم شدن می گشتم نتونستم جایی گرم تر از

قلبت پیدا کنم

                      فراموشم نکن

                                             بیرون خیلی سرده.

                                  نفس من یاد من باش،تا ابد تا ته دنیا

تا همیشه یاد من باش،هر ترانه بی بهانه،وقت بیداری مهتاب

                                                    عاشقانه یاد من باش...

             می لغزد،ولی یاران نمی دانند که من دریایی از

دردم.به ظاهر گرچه می خندم ولی

                               اندر سکوتی تلخ می گریم!

اگه به من بگویند ۳ ثانیه به پایان عمرت باقی مونده

۱ ثانیه نگات میکنم

۱ ثانیه بهت میگم عاشقتم

توی آخرین ثانیه هم جونم و فدات میکنم...

                          تقدیم به زندگیم