روزی فرا خواهد رسید

 که عشق را در سبد چون سیب سرخ تقسیم خواهیم کرد

     و رویای رسیدن به افق های دور را

        صدای پاهایمان دیگر کسی را نخواهد رنجاند

و عبورمان چه راحت خواهد بود از میان دره ها

به بهاری دیگر تا به کی باید رفت

از دیاری به دیار دیگر

نتوانم نتوانم جستن

هر زمان عشقی و یاری

دیگر کاش، آن دو پرستو بودیم

که همه عمر سفر می کردیم

از بهاری به بهار دیگر

       سایه

تو در باد آمدی نرم و لطیف                                         

با صدای آشنای قدیمی

تو را خواندم بسان خروشان رودخانه ی کوهسار

                                                       به بیداری

یک لحظه بودی غریب و دور

اما چه آشنا آمدی

  نگاهت پر از گرمی و عشق بود

                        اما تو سایه بودی و بس...

چشمه جوشان عشق تو

زمزمه با توبودن را می خواند

زیستن در کنارت همچون عشق در معبد

و انجا که پرندگان عشق، رها خواهند شد با هم

در کنار هم آزاد

    عشق

خانه ام را بر فراز کوه بلند و استوار خواهم ساخت

در کنار دشت سرسبز

که رو حش همیشه شاد و زنده

و فرزندانم را یاد خواهم داد که همیشه عشق بورزند

چون او که با عشق آفرید ما را

و دوستی را از نو خواهم ساخت

و با آب چشمه محبت آنرا آبیاری خواهم کرد

و عشق را با زمزمه نام او زنده خواهم کرد

دیدار

دیگر به دیدنت نخواهم آمد

که شکوفه های قلبت بسان علفهای زرده و پژولیده دلم را آزار می هند

دیگر به دیدنت نخواهم آمد

که در آیینه شکسته دلم خرده هایی از وجودم را دیدم

دیگر تو را نخواهم دید، که بوی یاسهای وحشی را نمی دهی

و طراوت شبنمهای تازه نشسته به گلبرگهای وجودم را نداری

دیگر به دیدنت نخواهم آمد

که هنوز اشکهایی باریده بر چشمانم بدرقه راه تو خواهند بود...

شعر عشق تو را ز ازل ازبر داشتم

چشمهای تو را همیشه در دلم، به یاد داشتم

روبان سبز خیالم را آهسته می بندم

و در آسمان آبی چشمانت تو را هان می خوانم

تار و پود وجودم را در صحنه آرزوهایم می سپارم

و در قصه های هر شبم تو را چون، افسانه ای می خوانم

هيچ وقت، هيچ چيز را بي جواب نگذار!!!

جواب نگاه مهربانی را با لبخند

 جواب دورنگي رابا خلوص دل

جواب مسئوليت را با وجدان

جواب بي ادب را با سكوت

جواب خشم را با صبوري

جواب كينه را با گذشت

جواب گناه رابا بخشش

جواب دلمرده را با اميد

جواب منتظر را با نويد

فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم

 کسی سوال می کند: بخاطر چه زنده ای

                   و من برای زندگی تو را بهانه می کنم

من بر دنياي عشق هر لحظه رويت را نگاه می کنم   

تا که از خاطر نري

با يک نگاه اي امير روزهاي شيرين من

                    اي طلوع صبح فرداهاي من

باز با من بيا در شهر عشق تا که با تو سر کنم روياي عشق 

عشق فراموش کردن نيست بلکه بخشيدن است

عشق گوش کردن نيست بلکه درک کردن است

عشق ديدن نيست بلکه احساس کردن است

عشق جا زدن وکنار کشيدن نيست بلکه صبر کردن و ادامه دادن است

از چشمان خيسم بخندي

و بي خيال اين باشي که دلم شکسته است...

دوستت دارم حتي اگر دلت سنگ باشد ،

حتي اگر هيچ احساسي بر من نداشته باشي 

با اينکه ميدانم در دلت يک دنيا محبت است و

                                            احساست مثل آب پاک و زلال است

باید امشب بروم

     خانه شد طوفانی      

      ابرها بارانی !

دیر باشد فردا                                       

    باغبان پشت در است

    باغ ما در خطر است

     صاعقه میزند و ساقه به خود می سوزد

                   کیست فردا که مرا یار شود؟

           باید امشب بروم!!!

هر بار در کودکی چیزی از پدرم خواستم،  گفت: باران که ببارد

و هر بار با شنیدن این سخن چشمانم چرخیدند تا به

آبی آسمان رسیدند

چه وعده رویایی دور از دسترسی میان این کویر برهوت

پدرم چه ماهرانه مرا به آسمان می سپرد.

من از تو افتاده ترم

ما که به هم نمي رسيم

بسه ديگه بزار برم

کي گفته بود به جرم عشق

من نه قلندر شبم

نه قهرمان قصه ها

نه برده اي حلقه به گوش

نه ناجي فرشته ها

من عاشقم همين و بس

غصه نداره بي کسيم

قشنگيه قسمت ماست

که ما به هم نمي رسيم!!!

از طرف دوست خوبم مهدی

عاشقي را شرط اول ناله وفرياد نيست

تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست

                                عاشقي مقدورهر عياش نيست

                               غم کشيدن صنعت نقاش نيست

خاطره ها جون مي گيره باز تو رو يادم بياره 

تقدیم به نازنینم

گفتم با آتش سينه ام سرديها را گرم مي کنم... يخ ها را آب مي کنم

گفتم با آتش سينه ام زمهرير را گلستان مي کنم.!!! اما نشد

يخهاي هزار ساله مرا در برگرفته اند... دارد قلبم مي ميرد 

 همين روزها تکه يخ سنگي اي مي شود که بايد انداختش دور

دارم ذره ذره يخ مي شوم و آتش مي گيرم و ذره ذره آب مي شوم

دارم ذره ذره آب مي شوم ... فقط به تو مي انديشم

تا بيايي و مرا در دستهاي خود گرم کني ...تو مرا نجات بده

تو ناجي تمامي لحظه هاي من باش

                                          دوستت دارم

يادته يه روز بهم گفتي هر وقت خواستي گريه كني برو زير بارون كه نكنه

نامردي اشكاتو ببينه و بهت بخنده ...

گفتم اگه بارون نيومد چي ؟

گفتي اگه چشماي قشنگ تو بباره آسمون گريش مي گيره ...

گفتم: به خواهش دارم وقتي آسمون چشمام خواست بباره تنهام نزار

گفتي: به چشم 

     حالا امروز من دارم گريه مي كنم اما آسمون نمي باره ...

               تو هم اون دور دورا ايستادي و داري بهم ميخنديدي ...

میلاد با سعادت مولی الموحدین، شیر خدا، فاتح خیبر "علی بن ابیطالب"

و همچنین روز پدر بر تمامی شیعیان مبارک باد

 بوی لاله بوی شبنم میده دستت

پدر قربون دستت پدر قربون دستت

بـــــــــــــــــــــــــــــمون 

 تو بگو سرد هوا منم مي شم خورشيد تو

     تو بگو که نا اميدي منم مي شم اميد تو 

                    تو بگو دلم گرفته از همه دو رنگيا 

                    مشکي مي شم مظهر يه رنگي،واسه تو

                               تو بگو خدا کنه بارون بياد از آسمون 

                               به خدا التماس ميکنم گريه کنه براي تو 

                                                                    نــــــــــــــــــرو

نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:

درعصرهاي انتظار، به حوالي بي کسي قدم بگذار

خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو!

کلبه ي غريبي ام را پيدا کن،

کناربيد مجنون خزان زده و کنارمرداب آرزوهاي رنگي ام!

درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو!

حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي

دست تو مقدسه مثل نماز عاشقاست